باز امشب بوی طوفان می دهم
بوی دلتنگی باران می دهم

حلقه اشكم تیغ بر جانم كشید
باز آتش در نیستانم كشید

آه ای غوغای پنهان در دلم
كیستی ای زخم هجران در دلم

كیستی ای ناله های بی صبور
كیستی ای راز دریاهای دور

كیستی ای زخمها را التیام
كیستی ای ذوالفقار در نیام

كهنه شد درد فراقت ای دریغ
كُشتیم از اشتیاقت ای دریغ

آه ای امید فردا باز گرد
باز گرد ای داغ دلها باز گرد

ای ابر مرد زمان ای راد مرد
باز گرد آخر خدا را باز گرد

«گریه حضرت آدم بر امام حسین (ع)»

     صاحب كتاب درالیمین در تفسیر این آیه مباركه از قرآن كریم ((فتلقی ادم من ربه كلمات فتاب علیه انه هو التواب الرحیم)) می فرماید:خلاصه معنی چنان است كه آدم (ع) در ساق عرش كلمه چند نگریست ، جبرئیل او را بیاموخت كه بدان كلمات كه اسماء پیغمبر و آل پیغمبر بود پناهنده شود و بدین گونه سخن كند :

قال : یا حمید بحق محمد یا عالی بحق علی یا فاطر بحق فاطمه یا

محسن بحق الحسن و الحسین و منك الاحسان .

     خدا را بدین كلمات سوگند داد ، چون به نام حسین (ع) رسید آتش از قلبش برانگیخت و آب از چشمش بریخت . گفت : ای جبرئیل ، چه شد كه در ذكر پنجم قلب من بشكافت و عبره من سیلان یافت ؟ جبرئیل گفت : این فرزند تو به مصیبتی بزرگ مبتلا شود كه همه مصیبتها در نزد او كوچك باشد . گفت ای برادر آن كدام است ؟ 

قال : یقتل عطشاناً غریباً وحیداً فریداً ، لیس له ناصر ولامعین و لو تراه یا ادم و هو یقول وا عطشاه وا قله ناصراه حتی یحول العطش بینه و بین السماء كالدخان فلم یجبه احد الا بالسیوف و شرب الحتوف، فیذبح ذبح الشاه من قفاه و ینهب رحله اعدائه و تشهر رؤسهم ، هو و انصاره فی البلدان و معهم النسوان، كذالك سبق فی علم الواحد المنان .

گفت : كشته می شود در حالتی كه تشنه باشد و بی كس باشد و تنها و فرید باشد و او را ناصری و معینی نباشد . ای آدم ، اگر او را ببینی در حالتی كه می گوید : ((وا عطشاه وا قله ناصراه)) تا گاهی كه از تشنگی چشمش چنان تاریك می شود كه آسمان را نتواند دید و هیچ كس او را جواب نگوید الا با زبان شمشیر و شراب مرگ . پس ، او را می كشند چنانكه گوسفند را از قفا سر میبرند    ، و احمال و اثقال او را دشمنان او به نهب و غارت می برند و سر او و اصحاب او را بر سنانها می كنند و در شهرها می گردانند و اهل بیت او را اسیر می گیرند. و این صورتی است كه از پیش به علم خداوند واحد برگذشته است.

چون این سخن به پایان رفت و جبرئیل چون زن بچه مرده گریستند .

تکرار واژه‏ها یکی از جنبه‏های اعجاز عددی قرآن است 

تکرار واژه‏ها، یکی از جنبه‏های اعجاز عددی قرآن است که وبلاگ«بلوط سحرآمیز» در این پست از وبلاگ خود، با ذکر چند مثال به بررسی این نوع اعجاز قرآن پرداخته است.

بلاگر در آغاز با اشاره به هماهنگی تعداد واژه‌های تکراری قرآن می‌نویسد: کلمه دنیا 115 بار و کلمه آخرت نیز 115 بار تکرار شده‏است. کلمه گیاه 26 بار و کلمه درخت هم 26 بار، کلمه تابستان گرم 5 بار و کلمه زمستان سرد نیز 5 بار، زکات 32 بار و برکت هم 32 بار، شراب 6 بار و مستی هم 6 بار، فقر 13 بار و ثروت هم 13 بار، فرشته 88 بار و شیطان هم 88 بار، بهشت 77 بار و جهنم هم 77 بار، شیاطین 68 بار و ملائک هم ۶۸ بار، حیات 71 بار و کلمه موت هم71 بار در قرآن استفاده شده است.

شیوه هاى ایجاد انس در كودكان, نوجوانان و جوانان با وجود مبارك امام زمان(عج)

بابای مفقودالاثر، بابای زخمی

دور از تو سهم دختر از این هفته هم پر
پس کی؟ کی از حال و هوای خانه غم پر؟

تا یاد دارم برگی از تاریخ بودی
یک قاب چوبی روی دست میخ بودی

توی کتابم هر چه بابا آب می داد
مادر نشانم عکس توی قاب می داد

اینجا کنار قاب عکست جان سپردم
از بس که از این هفته ها سرکوفت خوردم

من بیست سالم شد هنوزم توی قابی ؟!
خوب یک تکانی لااقل مرد حسابی!

یک بار هم از گیرودار قاب رد شو
از سیم های خاردار قاب رد شو

برگرد تنها یک بغل بابای من باش
ها ! یک بغل برگرد تنها جای من باش

: شاید تو هم شرمنده ی یک مشت خاکی
جا مانده ای در ماجرای بی پلاکی

عیبی ندارد خاک هم باشی قبول است
یک چفیه ، یک ساک هم باشی قبول است

ای دست هایت آرزوی دست هایم
ناز و ادایم مانده روی دستهایم

تنها تلاشش انتظار است و سکوت است
پروانه ای که توی تار عنکبوت است

امشب عروسی می کنم جای تو خالی
پای قباله جای امضای تو خالی

ای عکس هایت روی زخم دل نمک پاش
یک بار هم بابای معلوم الاثر باش